Jean SIBILLE

Jean SibilleTolosa (Miègjorn Pirenèus)

Jean Sibille nasquèt a Marselha en 1955, dins una familha sortida, del costat pairenal, de la Valada d’Ors (Oulx), dins las Valadas occitanas d’Italia. Après d’estudis de letras, faguèt carrièra dins l’administracion del Ministèri de la cultura.

Dins las annadas 1990 foguèt president de l’IEO Paris et cap redactor de la revista Estudis occitans. Dintrèt en 1998 a la Délégation Générale à la langue française (DGLF), que devenguèt en 2001 Délégation Générale à la langue française et aux langues de France (DGLFLF), coma cargat de mission per las lengas “régionalas”. Aquí collaborèt amb Bernard Cerquiglini per la redaccion del rapòrt sus Les langues de la France, comandat pels ministres de l’educacion e de la cultura. Parallèlament donèt de corse d’occitans a l’Universitat de París 8.

En 2003 sostenguèt una tèsi de doctorat en linguistica sus la Passion de sant Andriu, un drama religiós de 1512 en occitan de Briançon. Dempuèi 2010 es cargat de recèrca al CNRS (laboratòri CLLE-ERSS, Universitat de Tolosa II – Lo Miralh). Publiquèt diferents articles en linguistica occitana e en glotopolitica de las lengas minorizadas. A l’ora d’ara trabalha sus de varietats d’occitans parladas en Cacin Naut e dins las valadas d’Itàlia.